Το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Banco di Napoli – Μουσείο Ιστορικού Αρχείου, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού – Γενική Διεύθυνση Αρχείων και της Αρχειακής και Βιβλιογραφικής Εφορείας της Καμπανίας, έχει τη χαρά να σας προσκαλέσει στην έκθεση

Ο Έλληνας ζωγράφος της Νάπολης

Ο Belisario Corenzio στα έγγραφα του ιστορικού αρχείου του Ιδρύματος Banco di Napoli

Εγκαίνια: 26 Φεβρουαρίου, ώρα 18:30

Απαιτείται προεγγραφή μέσω της φόρμας που είναι διαθέσιμη παρακάτω.

Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών (Πατησίων 47)

ΕΙΣΙΓΗΤΕΣ

Francesco Neri, Διευθυντής του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών

Marcello D’Aponte, Πρόεδρος του Ιδρύματος-Μουσείου Ιστορικού Αρχείου του Banco di Napoli

Παναγιώτης Ιωάννου, Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, Πανεπιστημίου Κρήτης

ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ (27/2 – 31/3):

Δευτέρα>Πέμπτη: 10:00>18:30

Παρασκευή: 10:00>16:00

Σάββατο: 10:00>13:00

Ελεύθερη είσοδος

Τα έγγραφα του Ιστορικού Αρχείου του Ιδρύματος Banco di Napoli σκιαγραφούν τη μορφή του Belisario Corenzio (Αχαΐα, 1558), Έλληνα ζωγράφου που εγκαταστάθηκε στη Νάπολη, όπου γνώρισε επαγγελματική επιτυχία, όχι χωρίς τις αναταράξεις ενός ορμητικού χαρακτήρα. Τα αρχειακά τεκμήρια τον αναδεικνύουν ως πρωταγωνιστή της καλλιτεχνικής και θεσμικής ζωής της Νάπολης του 17ου αιώνα, φωτίζοντας τον ρόλο του στη δημόσια και καλλιτεχνική σκηνή της πόλης.

Καταγράφονται πληρωμές για τοιχογραφίες, αγορές υλικών και ιδιωτικές δαπάνες, μετατρέποντας —όπως είναι στη φύση τους— τις λογιστικές εγγραφές σε πολύτιμη βιογραφική και ιστορικοκαλλιτεχνική μαρτυρία, χάρη στις αιτιολογίες πληρωμής που αναγράφονται σε αποδείξεις, τόμους τραπεζικών καταλόγων (bancali) και ημερολόγια αντιγραφής αποδείξεων (copiapolizze).

Η προέλευση αυτών των εγγραφών συνδέεται με ένα καινοτόμο σύστημα πληρωμών που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίες δημόσιες τράπεζες της Νάπολης από τον 16ο αιώνα: την πίστη πίστωσης (fede di credito), ένα έγγραφο στο οποίο αναγράφονταν ο αποστολέας, ο παραλήπτης, το ποσό και η αιτία της πληρωμής. Στην ίδια πίστη μπορούσαν να καταγραφούν διαδοχικές αναλήψεις και καταθέσεις, τεκμηριωμένες μέσω αποδείξεων, όπως εκείνες που εκτίθενται στην έκθεση και χρονολογούνται το 1615 και το 1617.

Από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, οι πιστώσεις και οι εξοφλημένες αποδείξεις συγκεντρώνονταν απευθείας στους τόμους των bancali, όπως εκείνοι των ετών 1806 και 1810.

Στους προηγούμενους αιώνες, ωστόσο, η εξόφληση ολοκληρωνόταν μόνο μετά την καταγραφή των αιτιολογιών στα ημερολόγια copiapolizze, όπως τα μητρώα των ετών 1603, 1604, 1607 και 1610.

Στο τραπεζικό σύστημα, οι αιτιολογίες πληρωμής συνδέονται με δύο ακόμη κατηγορίες πληροφοριών, καταγεγραμμένων σε αντίστοιχους τόμους (οι οποίοι δεν εκτίθενται στην παρούσα έκθεση): την pandetta, το αρχαίο αλφαβητικό ευρετήριο ονομάτων, και το libro maggiore, όπου καταγράφονται οι λογιστικές πράξεις στις στήλες «χρέωση» και «πίστωση».