Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί τεχνικά, αναλυτικά και cookies τρίτων.
Συνεχίζοντας την περιήγηση, αποδέχεστε τη χρήση cookies.

Preferences cookies

Συναυλία-διάλεξη του Francesco Lotoro – Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος

SOCIAL B. LOTORO

Με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Λογοτεχνίας Συγκεντρωτικής Μουσικής, τον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός», το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, την Ισραηλιτική Κοινότητα Αθηνών και τον Σύνδεσμο Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας, σας προσκαλεί στη συναυλία-διάλεξη

 

Στην αναζήτηση της χαμένης μουσικής

Μουσικές συνθέσεις κρατουμένων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης

 Francesco Lotoro (πιάνο)

Anna Maria Stella Pansini (σοπράνο)

 

1η Φεβρουαρίου 2024 | ώρα 8:30 μ.μ. 

Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός» – Πλατεία Αγ. Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα

Είσοδος ελεύθερη

 

Ο μαέστρος Francesco Lotoro, πιανίστας, συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας, ασχολείται πάνω από 30 χρόνια με την ανάκτηση, μελέτη, αναθεώρηση, αρχειοθέτηση, εκτέλεση, ηχογράφηση και προώθηση χιλιάδων μουσικών έργων που γράφτηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Έχει ανακτήσει περισσότερες από 8.000 παρτιτούρες, που δημιουργήθηκαν σε συνθήκες στέρησης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης σε όλο τον κόσμο μεταξύ 1933 και 1953, συγκεντρώνοντας μια κληρονομιά περίπου 2.500 εγγράφων μουσικής παραγωγής (μικροφίλμ, ημερολόγια, μουσικά σημειωματάρια, φωνογραφικές εγγραφές, συνεντεύξεις με επιζώντες μουσικούς). Ένα μοναδικό αρχείο που δημιουργήθηκε από τα ταξίδια και τις συναντήσεις με τους δημιουργούς και τους θεματοφύλακες αυτών των πολύτιμων μαρτυριών της τέχνης εμποτισμένες με ανθρωπιά. Λέει ο Francesco Lotoro: “Γνήσια πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας, η μουσική των στρατοπέδων συγκέντρωσης αποτελεί σημαντικό πλούτος της παγκόσμιας ιστορίας, προερχόμενο από το φαινόμενο των εκτοπίσεων: ένα απτό σημάδι του γεγονότος ότι όπου δεν υπάρχει ελευθερία, αλλά υπάρχουν χαρτί και μουσικά όργανα, το χαρτί και τα μουσικά όργανα γίνονται ελευθερία. Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να σώσουμε τις ζωές των ανδρών και των γυναικών, αλλά σώσαμε τη μουσική τους, και αυτό είναι το ίδιο με το να έχουμε σώσει τις ζωές τους υπό μια μεταϊστορική και μεταφυσική έννοια. Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να επιστρέψουμε στην ανθρωπότητα αυτή την κληρονομιά που είναι κωδικοποιημένη σε όλα τα είδη υλικών μέσων, όπως σημειωματάρια, χαρτί υγείας, τηλεγραφήματα, καρτ ποστάλ, σάκους λινάτσας, ή ακόμη και παραδομένη μέσω της μνήμης, ώστε να μπορέσει να ανακτήσει τη θέση που της αξίζει στην ιστορία της μουσικής’’.

 

  • Διοργάνωση: Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών
  • Σε συνεργασία με: Ινστιτούτο Λογοτεχνίας Συγκεντρωτικής Μουσικής, Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός», Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, Ισραηλιτική Κοινότητα Αθηνών, Σύνδεσμος Επιστημόνων Πανεπιστημίων Ιταλίας